Waterwijk B3 - BTV B2 : 2 - 5
02 oktober 2011 Waterwijk B3 – sc Buitenveldert B2 – 2 – 5
EEN WERELDWEDSTRIJD!
Ook al was het vroeg in het seizoen, de topper tegen Waterwijk zou toch al een beetje de wedstrijd van de waarheid genoemd mogen worden. Waterwijk had haar eerste twee wedstrijden namelijk dik en dik gewonnen, met 10-0 en 9-3. Met zo een imponerend doelsaldo sta je natuurlijk niet alleen aan kop, maar geef je ook onherroepelijk een signaal af aan je toekomstige tegenstanders.
Afgezien van de onrust rondom de oefenwedstrijd van vorige week tegen Nieuw Sloten, was de voorbereiding op deze topper tegen Waterwijk verre van ideaal. Een aantal spelers was veel te laat op de training van dinsdag en op de training van vrijdag zaten we drie kwartier zonder licht. De voorbereidende training op dit duel was daardoor in het water gevallen. De jongens zouden hopelijk fit en slim genoeg zijn om deze wedstrijd tot een goed einde te brengen.
Onze spits Tiago Conceicao was er weer bij, nadat hij tegen Legmeervogels zijn pols had gebroken. Ook Shaquille Wisch was weer van de partij nadat hij ruim 3 weken geleden op de training zwaar door zijn enkel was gegaan.
De uitgangspositie was duidelijk. Alleen door fel te zijn en compact te spelen zouden wij een kans maken. En dat natuurlijk vanaf de eerste seconde. Dat onze tegenstanders vaak gemiddeld een kop groter zijn en ruim 17 jaar oud ogen, daar schrikken we niet meer van terug. Dan komt de trainer weer met zijn Sevilla verhaal, die jongetjes die op het Copa Amsterdam toernooi van 2010 de finale speelden.
Waterwijk nam de aftrap en na het verplichte tikje naar voren werd de bal plichtmatig teruggespeeld. Echter, zo plichtmatig was het niet. Onmiddellijk legde de midmid de bal over zo een 40 meter strak op de stropdas van de linkerspits. Die was meteen na de aftrap bliksemsnel het strafschopgebied in gesprint en stond zodoende binnen 5 seconden alleen voor onze keeper. Gelukkig schoot hij de stuiterende bal over ons doel. Waren we daar gewaarschuwd zeg! Dat beloofde nog een hete middag te worden.
Onze jongens waren echter niet geïmponeerd en begonnen meteen te voetballen. Vanuit de positie en van achter de bal. In de 2e minuut kreeg Vince van Brummen een klein kansje. Vanaf de 16 schoot hij een moeilijk stuiterende bal vanuit een volley met rechts over.
We hadden afgesproken om ons iets in te laten zakken en zodra de backs werden ingespeeld gezamenlijk druk te zetten. Alle elf spelers wisten wat hun taak hierin was. Deze afspraak zou zich in de 8e minuut uitbetalen. Nadat de rechtsback onder druk werd gezet door linksbuiten Martin Campbell en Tiago Conceicao, speelde hij snel naar de te hulp gekomen keeper terug. Deze ramde de bal in een keer naar voren, in de voeten van hun midmid. Gill Gilberto zat er meteen op, ontfutselde hem de bal en schoot direct van 30 meter op het verlaten doel. De keeper rende terug, moest nog slechts 10 meter overbruggen, maar de bal was hard en hoog en plofte een halve meter onder de lat binnen, 0-1, een prachtig doelpunt.
Buitenveldert was blij, natuurlijk, maar dit keer was het een andere soort blijdschap als voorheen, eentje die verraadde dat het werk nog niet gedaan was. Dat was mooi om te zien. De jongens waren zo gefocust. Onze B2 ging door met waar het gebleven was, vanuit de organisatie spelen en compact. In de 17e minuut mocht Tiago Conceicao een opgezette aanval door Gill Gilberto en Rozayro Denz vanaf de 16 meter afronden. Vanuit de draai schoot Tiago fraai op doel, maar recht in de handen van de keeper.
In de 18e minuut zette rechtshalf Toga Antonyan het spel op en speelde direct Tiago Conceicao in, die op de hoek van het strafschopgebied stond. Tiago draaide om zijn as, zocht zijn tegenstander op, omspeelde hem en nog voor de achterlijn aangekomen zette hij de bal strak en laag voor op de goed naar binnen gekomen linksbuiten Martin Campbell. Van 4 meter maakte Martin geen fout en schoot de bal gedecideerd laag in de verre hoek, 0-2.
In de 29e minuut een corner vanaf links. Martin Campbell nam hem hard en hoog. Vanaf 10 meter nam Gill Gilberto de bal tussen een kluwen van spelers in één keer met links op de slof. Een prachtige volley die via de onderkant van de lat terug het veld in spatte.
Afgezien van de kans na 5 seconden had Waterwijk tot dan toe nog geen kans gehad. Alle pogingen daartoe werden door onze verdedigers Aimane Ouaali, Jaz Hinds, Robby en Tarik Gharbaoui uiterst vakkundig al rond de middenlijn teniet gedaan. Onze jongens waren fel stonden goed opgesteld.
Toch viel uit het niets de 1-2. In de 32e minuut trapte Jaz 20 meter buiten ons strafschopgebied onder een onschuldige trap naar voren door. De bal rolde van zijn schoen in de voeten van de achter hem opgestelde spits. Deze reageerde bliksemsnel en samen met de andere spits omspeelden zij eerst Aimane en vervolgens onze keeper, 1-2.
Waterwijk kreeg er ineens geloof in en begon te drukken. Onze backs hadden hun handen vol, maar stonden hun mannetje. Ondertussen keken we wel een beetje uit naar de rust, we hadden dan ook veel energie verspeeld met ons mooie spel tot dan toe. Waterwijk kreeg in de laatste 5 minuten nog 3 corners die gezien de lengte van hun spelers gevaarlijk waren. Gelukkig stonden onze jongens goed opgesteld en werd het gevaar steeds verijdeld. Ruststand 1-2.
Ben je beter, overklas je de tegenstander op alle fronten, sta je toch maar met 2-1 voor. De rust werd gebruikt om rust te nemen. En om de puntjes op de i te zetten. Het was maar een puntje, namelijk om gefocust te blijven, nog 40 minuten lang. De trainer hield voor dat alles vanzelf zou gaan, als we maar allemaal met hetzelfde bezig zouden zijn. Blijf vanuit de posities voetballen en van achter de bal, zoals ons centraal duo achterin tot dan toe perfect had gedaan.
De tweede helft speelde Vince van Brummen rechtshalf i.p.v. linkshalf, Ryan McDonnell linkshalf en Toga Antonyan rechtsbuiten. In de 48e minuut deed eindelijk onze spits Tiago Conceicao weer van zich spreken. De man die in de voorbereiding werkelijk alles vanuit elke positie erin schoot, had dit prille seizoen nog maar 1 doelpunt gemaakt, ondanks de zes of zeven grote kansen die hij had gehad. Een prachtig opgezette aanval door het midden, eentje waar tot voor kort alleen het nationale elftal van Argentinië recht op had, eindigde via onder andere Gill Gilberto en Toga Antonyan bij Tiago Conceicao. Tiago kwam op de rand 16 in balbezit en slalomde al kappend en dreigend met een schot op slechts 6 vierkante meter door 3 man heen, om vervolgens oog in oog met de keeper met links hard en laag in de hoek te schieten, 1-3. Een absolute wereldgoal! Dat schreeuwde de trainer ook uit en dit werd ook direct beaamd door de trainer en supporters van Waterwijk, die spontaan begonnen te klappen.
Nu was Buitenveldert echt los. De ene na de andere combinatie werd opgezet en de mensen aan de kant vroegen zich af of wij met 12 of zelfs met 13 man speelden. Een van die combinaties eindigde in het strafschopgebied bij Gill Gilberto. Hij moest snel handelen en punterde fraai de bal in de hoek, echter net te zacht, de keeper kon hem nog net redden.
In de 55e minuut was er weer zo een aanval over 5 a 6 schijven. Via uiteindelijk Gill Gilberto en Vince van Brumen kwam de bal op vier meter rechts van de penaltystip bij Tiago Conceicao terecht. Dreigen met rechts en kappen naar zijn linker, dat was het devies. En dat deed hij ook. Uiterst fraai kapte hij zijn man uit om vervolgens met links de bal in de verre hoek te schuiven, 1-4. Een knappe goal.
Inmiddels was Shaquille Wisch er als linksbuiten ingekomen voor Martin Campbell en werd even later rechtsbuiten Toga Antonyan gewisseld voor Nurallah Özen. Het verhinderde Buitenveldert niet om door te gaan waar het gebleven was. In de 65e minuut kwam uit een fraaie combinatie over rechts de bal al stuiterend bij Vince van Brummen terecht. Vince nam hem meteen op de slof en de bal eindigde via de voet van Gill Gilberto in het netje, maar Gill Gilberto stond voor de keeper hinderlijk in buitenspel positie. De goal werd afgekeurd.
In de 76e minuut stond een fout van onze keeper aan de voet van de 2-4. Onze backs en centraal duo temporiseerden daar waar dat nodig was. Zo ook tegen het einde van de wedstrijd. De bal werd vakkundig rondgespeeld. Onze rechtsback Robby speelde terug op keeper Endrick Moreno, die de bal direct op onze linksback Tarik doorspeelde. De spits van Waterwijk onderschepte de bal echter eenvoudig en faalde niet toen hij oog in oog met onze keeper kwam, 2-4.
Het werd zelfs nog even kiele kiele toen Tarik 1 minuut later op onze achterlijn op links de bal verloor en Waterwijk vanuit de aanval die volgde vanaf 1 meter naast tikte. Dat zou wat geweest zijn, want ook de tweede helft was Waterwijk namelijk niet in het stuk voorgekomen.
In de 78e minuut zouden we de wedstrijd bekronen. Een fraaie cross/dieptepass vanaf de middenlijn van Aimane Ouaali werd goed op de borst meegenomen door de naar binnen komende Shaquille Wisch. Nadat hij de bal in de 16 had gecontroleerd kapte hij zijn tegenstander uit en plaatste de bal beheerst en laag in de korte hoek, 2-5.
Jongens, het was een wereldwedstrijd! Jullie hebben 80 minuten lang geconcentreerd gevoetbald en jullie waren allemaal met hetzelfde doel bezig. Dit was echt een teamprestatie. Iedereen wist zijn taak en voerde die perfect uit. Het mooiste compliment kwam van de bank van Waterwijk, namelijk: ´´het lijkt wel of die jongens met 12 of zelfs 13 man spelen´´.
8. Gill Gilberto, 0-1.
18. Martin Campbell, 0-2.
32. 1-2.
48. Tiago Conceicao, 1-3.
55. Tiago Conceicao, 1-4.
76. 2-4
78. Shaquille Wisch, 2-5.
Auteur: Alex Leemans
